Goed wonen en leven is heel verscheiden

  • Activiteiten op vlak van wonen en leven zijn veel meer verscheiden dan zorgactiviteiten en dus moeilijker te standaardiseren

 

Iedereen wil zich wassen, zich kleden, eten, zich verplaatsen, … Dit kan je nog min of meer standaardiseren, met een marge rondom de standaard die ruimte biedt voor specifieke verwachtingen of behoeftes. Maar wat met de besteding van de overige tijd? De variatie in mogelijkheden en wat mensen kunnen en willen doen is immens. De vraag rijst dan hoe je dit als organisatie kan opvangen?

 

  • Een persoonsgerichte attitude van de zorgverlener legt een stevige basis

 

Een persoonsgerichte attitude van de zorgverlener is een krachtige start in het hanteren van de enorme verscheidenheid aan verwachtingen op vlak van wonen en leven. Een bewoner die zich erkend weet als persoon staat sterker, voelt zich beter met zichzelf en kan meer aan. Dit is het geval als hij zich oprecht begroet en verwelkomd voelt, als hij ervaart dat de zorgverlener contact met hem maakt of probeert te maken, als hij zich beluisterd en begrepen voelt in wat voor hem van belang is. Deze persoon kan meer aan en zal makkelijker zijn weg in huis vinden. Hij durft te vragen, maar begrijpt ook dat sommige dingen niet of niet meteen kunnen. Hij aanvaardt dat dingen gecombineerd of gestandaardiseerd moeten worden om het werkbaar te houden. Hij zoekt mee naar oplossingen voor zijn eigen specifieke verwachtingen.

 

  • De verscheidenheid in verwachtingen is kleiner dan het lijkt

 

Het leven heeft veel te bieden, maar als puntje bij paaltje komt hebben we niet zo heel veel breekpunten, punten die er écht toe doen. Dit geldt nog meer voor ouderen en dus ook voor bewoners van het woonzorgcentrum. Door te focussen op die breekpunten, kernthema’s, prioriteiten, … van de bewoner en daar met de persoon een antwoord op te zoeken, doe je al bijzonder goed werk.

 

  • Wat we voor de één doen, moeten we daarom niet voor de ander doen

 

Verwachtingen kunnen heel specifiek zijn, uniek. Niet te verwonderen, want elke persoon is uniek. De unieke vraag van de ene bewoner roept vaak de angst op dat wanneer we daarop ingaan, alle andere bewoners dit ook zullen willen. Zo werkt het echter niet. De persoon die zich erkend weet, heeft er geen moeite mee dat er voor de andere persoon andere inspanningen worden gedaan. Pas wanneer iemand zich in de steek gelaten voelt, kan jaloersheid de kop op steken.

 

  • Een rijke en gevarieerde omgeving ondervangt veel ondersteuningsvragen

 

Zorgen voor een omgeving waar veel verschillende dingen te beleven vallen, helpt de bewoner om zijn eigen weg te zoeken. Als de omgeving toelaat om mensen te ontmoeten of zich net terug te trekken; te lezen, te wandelen of rustig naar buiten te kijken; een spel te spelen of een glas te drinken in de cafetaria; de kinderen met een tas koffie te ontvangen of met hen de tuin of het dorp in te gaan, … dan zijn vaak al veel verwachtingen ingelost.

 

  • Het inlossen van een verwachting van één bewoner, draagt bij tot een rijke leefomgeving voor iedereen

 

Vaak werkt het zo dat het inlossen van een verwachting van één bewoner mogelijkheden schept voor andere bewoners: omdat er specifiek materiaal in huis is gehaald, of omdat er afspraken gemaakt zijn waardoor weerstand of moeilijkheden bij een andere vraag reeds overwonnen zijn, of omdat er een manier van werken gevonden is die ook voor andere bewoners kan werken, of omdat een activiteit op het programma terecht komt waar anderen kunnen van meeprofiteren, …

 

Wie zich hier verder in wil verdiepen, vindt hier binnenkort meer.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now